MoronHunter
Activiteit
Berichten: 128
|
 |
« Antwoord #67 Gepost op: 23/01/2012 | 20:38 uur » |
|
Dit topic heb ik gesplitst in twee delen. Het is een essay dat ik onlangs geschreven heb en graag met jullie wil delen, zodat we er debat over kunnen houden. Een politiek deel en een militair deel. Twee delen omdat het anders een veel te lange openingspost wordt. Het notenapparaat wordt dus vermeld in deel 2. Mocht er geen animo zijn voor een politieke discussie over wel of geen NATO, wil Rob (of een andere mod) het dan gewoon weghalen? Dan bepereken we ons tot het militaire gedeelte. Hieronder dus deel 1, het politieke deel.
In onderliggend essay wil ik een discussie over de NATO houden. Mijn oogmerk is om aan te tonen dat de NATO een bedreiging voor de internationale vrede en stabiliteit, zowel als achterhaald, disfunctioneel en een obstructie is. Ik wil daarbij hoofdzakelijk uitgaan van de positie van Nederland daarin. Waarbij ik concluderend ook opteer voor alternatieven waarin niet al te zeer in detail getreden, maar een grote lijn aangehouden wordt.
Ten eerste vind ik het politiek gezien een kwalijke zaak dat Nederland lid is. Atlanticisme -het separatisme binnen de Westerse wereld in de 21ste eeuw- is pertinent staatsgevaarlijk en contraproductief voor de conflictvermijding -en ontspanningspolitiek in Europa en de wereld. De NATO is de speelbal van een zich uiterst gevaarlijk profilerende zelfverklaarde grootmacht. Het is niet in het belang van Nederland om geassocieerd te worden met c.q. deelgenoot te zijn in heilloze militaire avonturen in gebieden zoals het Midden-Oosten, dan wel medeverantwoordelijk te kunnen worden gehouden voor een strategisch destabiliseringsproces in Europa dat sinds de val van de Muur gaande is, en waarvan de gevolgen vandaag de dag nadrukkelijk merkbaar zijn.
Te denken valt hierbij aan de tamme Nederlandse houding inzake de agressieve NATO inkapseling van de Russische Federatie. Na de val van de Muur, het einde van de USSR en de hereniging van Duitsland zijn er afspraken gemaakt wat betreft het afzien van NATO uitbreiding.[1] Echter, waar het Warschau Pact zich in goede orde en zonder noemenswaardige problemen had ontbonden, expandeerde de NATO zonder gegronde redenen provocatief en doelbewust Realpolitisch Oostwaarts. Wetende dat dit hernieuwde spanningen teweeg zou brengen. Het is juist in het belang van iedereen dat de landen van het voormalige Warschau Pact zich onthouden van NATO lidmaatschap. Dit geldt ook voor de onafhankelijke landen die zijn ontstaan na de ontmanteling van de USSR als diplomatieke eenheid. De beste garantie voor vrede in Midden -en Oost-Europa is als deze landen geen offensieve capaciteiten opbouwen, neutraliteit nastreven en, net als overigens de West-Europese landen open staan voor goede economische en vreedzame betrekkingen met de Russische Federatie. De praktijk is echter anders en het is daarom niet wenselijk dat Nederland daar nog langer deel van uit maakt.
Wat zou volgen waren controversiële luchtoffensieven tegen de Republiek Joegoslavië. Veiligheidsraad-resolutie 1244 kwam pas van de grond nadat NATO operaties reeds waren geïnitieerd. Bovendien lag er al een Helsinki Akkoord vóórdat de resolutie aangenomen werd. Strict juridisch gezien beging de NATO dus een deliberate act of war, want schending van soevereiniteit.[2] De Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk hebben er duidelijk voor hebben gekozen om een koers te varen welke geheel onafhankelijk is van de EU of NATO bondgenoten en zijn ook vaak buiten de VN om de weg van het eigenhandig optreden in de wereld ingeslagen.[3] Het is daarom evident dat zij a priori geen behoefte meer hebben aan een multinationaal bondgenootschap zoals de NATO.[4] Dit blijkt bijvoorbeeld ook uit de controversiële post 9/11 operaties welke zij op eigen initiatief ontplooid hebben, de bewijslast daaromtrent op zijn minst als dubieus is aan te merken[5], en waarbij er zonder een mandaat van VN Veiligheidsraad-resoluties is en wordt opgetreden.[6] Toen kwam het Amerikaanse opdringen van een ballistisch raketverdedigingsschild aan Europese NATO lidstaten[7] en is de rol van de NATO gedurende de Libische omwentelingen niet geheel zuiver te noemen.[8] Al deze kwesties hebben wereldwijd gezorgd voor grotere instabiliteit zowel als de mobilisatie van massaler protest dan tijdens Vietnam.
Het is hoogmoedig om te doen alsof de NATO de wereldbaas is met het monopolie op -al dan niet met VN-toestemming- overal ingrijpen. Waarom zouden, om maar wat te noemen, de SCO of de Arabische Liga dit niet mogen? Met al deze acties heeft de NATO aangetoond een ongeloofwaardige en buitengewoon imperialistisch optredende pendant te zijn. Met als resultaat dat zij zichzelf daarmee pertinent gediskwalificeerd heeft als serieuze discussiepartner binnen de internationale politiek.
|