Defensieforum.nl

[Ace1]

Azië Van Rusland tot Amerika

Economische en strategische belangen maken van Vietnam een heuse hotspot.

Ho Chi Minh ligt er strak en glanzend bij in zijn mausoleum in Hanoi. Al veertig jaar ligt de gebalsemde revolutionaire held van Noord-Vietnam er, maar nog altijd schuifelt het volk in lange rijen eerbiedig langs ‘hij die verlicht’. Hoog bezoek ontkomt er evenmin aan. Dus ging ook de Russische president Dimitri Medvedev eind vorige maand even langs bij oom Ho; nadat hij een deal met de Vietnamese regering had getekend om de eerste kerncentrale in het land te bouwen. Waarde: 5,6 miljard dollar.

Het Vietnam waar Ho voor vocht, ‘met een stukje land voor elke Vietnamees’, is allang onafhankelijk, herenigd, on speaking terms met de Amerikanen en sinds kort uitgegroeid tot de place to be in Zuidoost-Azië. Oude communistische vrienden kloppen er aan, maar ook minder voor de hand liggende relaties bloeien op. Zo gaat Japan de tweede kerncentrale bouwen van de acht die in de planning staan tot 2020. Tokio en Hanoi beginnen ook een joint venture om zeldzame aardmetalen te exploiteren in het bergachtige Noord-Vietnam. Beide landen willen minder afhankelijk zijn van (de grillen van) Peking.

Het zijn niet alleen de economische kansen in Vietnam die de belangstelling van landen als India, Rusland, Japan, Australië en de VS wekken, het is ook de strategische ligging. Pekings toenemend agressieve maritieme claims in de Oost- en Zuid-Chinese Zee baren de regio grote zorgen, evenals Washington. De VS steunen Vietnam in hun conflict over de Paracel- en de Spratly-eilanden waar olie- en gasvoorraden zijn, en Hanois streven om in de baai van Cam Ranh een van de modernste zeehavens van Azië te maken, met Russische steun trouwens.

Vroegere vijand

In nauwelijks drie maanden tijd zijn de Amerikaanse minister van Defensie Robert Gates en minister van Buitenlandse Zaken Hillary Clinton (twee keer) op bezoek in Hanoi geweest. Daar werd onderhandeld over toegang tot civiele nucleaire technologie van de Amerikanen, en defensiemateriaal zoals onderzeeërs die de Chinese bewegingen langs de Vietnamese kust in de gaten kunnen houden. ‘Het is altijd goed om een nieuwe vriend te hebben’, zei de onderminister van Defensie Nguyen Chi Vinh er fijntjes over. ‘Het is nog beter als die vriend je vroegere vijand is.’

Volgens analisten woedt er een felle interne strijd in de Communistische partij tussen leden die de neus blijvend richting Peking hebben staan en leden die de banden met de VS willen aanhalen. In januari wordt het eerste partijcongres sinds 2005 gehouden; daar moet duidelijk worden naar welke kant de Vietnamese leiders neigen. Het is een moeilijke keus. China is Vietnams ideologische en economische voorbeeld maar was ook 1.000 jaar overheerser; de betrekkingen tussen de VS en hun voormalige vijand werden vijftien jaar geleden hersteld, maar de Amerikanen zijn verantwoordelijk voor het letterlijk vergiftigen van het DNA van het Vietnamese volk. Nog altijd worden er kinderen geboren met afwijkingen door chemische bestrijdingsmiddelen als Agent Orange die de Amerikanen tijdens de Vietnamoorlog van 1955 tot 1975 over het land goten.

Dan is er nog een probleem: de mensenrechten in Vietnam. Vlak voor Clinton neerstreek in Hanoi vorige maand pakte de geheime politie zes dissidenten en bloggers op. De pro-China club binnen de partij duldt geen kritiek. Een heikel ‘akkevietje’ voor de Amerikanen.

http://www.depers.nl/buitenland/522715/Iedereen-wil-vrienden-worden-met-Vietnam.html