Defensieforum.nl

[Lex]

Tekst: mr. Maarten de Haas

Een militair was in 2003 met een 6-wielige oplegger van de weg geraakt en deels in de sloot beland. Daarbij heeft de militair blijvend letsel aan zijn linkerhand en linkerpols opgelopen, waarvoor hij Defensie aansprakelijk had gesteld.

De militair voerde aan dat Defensie zijn zorgplicht als werkgever had geschonden. Daarnaast vond hij dat Defensie had gehandeld in strijd met goed werkgeverschap.

Op 6 januari 2011 heeft de Centrale Raad van Beroep, het hoogste rechtscollege voor ambtenaarrechtelijke zaken, een uitspraak gedaan over de aansprakelijkheid (LJN BP1535). Verhelderend is de uitspraak wel, gunstig is hij niet.

Of de zorgplicht is geschonden, wordt getoetst aan een norm die is ontleend aan het privaatrecht. In dit geval oordeelde de Raad dat Defensie de zorgplicht niet had geschonden.

Daarnaast is getoetst of Defensie op grond van de norm van goed werkgeverschap, de aansprakelijkheid moest erkennen. Deze norm is sinds enkele jaren expliciet verankerd in een nieuw artikel 12bis van de Militaire ambtenarenwet.

De militair had zich beroepen op een recente uitspraak van de Hoge Raad, het hoogste rechtscollege voor onder meer (civiele) arbeidszaken. De Hoge Raad stelt dat goed werkgeverschap voor een civiele werkgever inhoudt dat hij zorgt voor een behoorlijke verzekering van werknemers, als hun werkzaamheden ertoe kunnen leiden dat zij als bestuurder van een motorvoertuig betrokken raken bij een verkeersongeval. De vraag is of Defensie op grond van goed werkgeverschap ook voor een dergelijke verzekering zorg  moet dragen.

Defensie vond van niet. Defensie heeft aangegeven dat het beleid is om defensiepersoneel niet particulier te verzekeren. Defensie vond verder dat aan de norm van goed werkgeverschap wordt voldaan door middel van specifieke voorzieningen. Die voorzieningen kunnen bijvoorbeeld leiden tot een aanspraak op een invaliditeits- of arbeidsongeschiktheidspensioen. Daarbij kan Defensie onder bijzondere omstandigheden naar billijkheid een schadevergoeding toekennen.

De Raad ging mee in deze uitleg van Defensie. Het beroep van de militair is daarom  ongegrond verklaard.

Volgens de VBM|NOV was het beter geweest als het beroep op goed werkgeverschap van de militair wel gegrond was verklaard. Wij zien niet in waarom goed werkgeverschap voor civiele werknemers, die letsel overhouden aan een verkeersongeval, iets anders inhoudt dan voor (militaire) ambtenaren. Het is maar zeer de vraag of de specifieke voorzieningen, waar Defensie op doelde, voor (militaire) ambtenaren gelijkwaardige aanspraken bieden ten opzichte van de aanspraken die de Hoge Raad voor civiele werknemers in het leven heeft geroepen. Letselschade die een civiele werknemer bij een dienstgerelateerd verkeersongeval oploopt, behoort gedekt te zijn door een verzekering. Voor de (defensie)ambtenaar is dat helaas niet het geval.

VBM/NOV, 25 Feb 11