Defensieforum.nl

[Ace1]

Voormalig Navy Seal Randy Hetrick heeft een
TRX training ontwikkeld die de speciale eenheid in shape hield als ze ondergedoken zaten in pakhuizen in Bosnië of onderweg waren naar een oorlogsgebied in een onderzeeer. De touwen van de marinier duiken nu op
in sportscholen en slaat aan bij topsporters.
Om te testen hoe het werkt, mocht Sp!ts de
spierbundels trainen in een 1-op-1 sessie met
de Seal.

D O O R   A R M A N D A   VA N   D E R   V O O RT

Trainen met een Navy Seal
klinkt niet alleen stoer, dat
is het ook. Randy Hetrick
die jarenlang in het Amerikaanse leger als Squadron Commander
bij de Navy SEALs werkte, heeft echte
oorlogslittekens. Zijn kapotte ellebogen en knieën zijn het gevolg van de
extreem zware trainingen die hij als
Seal moest ondergaan. Het is geen
kattenpis. Om in topvorm te blijven,
moest hij door een ruige zee zwemmen
en in de jungle survivallen.

Hetrick heeft de TRX ontwikkeld
met parachutebanden, een oude jiujitsu
band en wat vindingrijkheid. „Wij
moesten vaak onderduiken in oorlogsgebieden.
Ook op de boten en onderzeeërs was er maar beperkte ruimte om
te trainen en geen fitnessmaterialen
die we konden gebruiken.”

Als ik naar de met nylon bedekte
banden die aan een klimtoestel zijn
bevestigd kijk, maak ik me nog geen
zorgen. Hoe de doorgewinterde marinier me gaat drillen, boezemt me wel
enigszins angst in. Want ja, de Amerikaanse speciale eenheid die er in slaagde om ’s werelds grootste boef Osama
Bin Laden te doden, staat bekend als
de gevaarlijkste eenheid ter wereld. Ik
verwacht dat ik met piepende oren
naar huis ga en de komende week geen
trap meer op of af kan lopen.

Maar mijn eigen navy-coach merkt
de zorgelijke uitdrukking op mijn
gezicht op en stelt hij me gerust: „Mijn
oma van 97 doet elke dag een paar
squats met TRX.” Wat me in ieder
geval vertrouwen geeft dat ik de oefeningen wel aankan. „Het is niet alleen
meer voor speciaal getrainde mariniers
die de fitheid van een topatleet willen
bereiken en behouden. Iedereen kan
het gebruiken. Omdat je het lichaam
gebruikt als gewicht, kun je de training
zo zwaar maken als je zelf wilt.

Randy, die met zijn afgetrainde
lichaam het wandelende bewijs is dat
zijn trainingsprogramma van honderden oefeningen werkt, pakt de beugels
met zijn handen. Ik volg zijn voorbeeld
en strek mijn armen omhoog uit terwijl
ik een beweging maak alsof ik ergens
op ga zitten. Dit gaat best aardig, denk
ik bij mezelf. „Probeer nu maar eens
de squat met één been van de grond.”
Ik bungel nu onhandig in de touwen
en probeer mijn balans te vinden als ik
door mijn benen ga. „Oké, strek nu
één been uit naar de zijkant.” Dat
maakt het nog moeilijker en het zweet
begint van het voorhoofd te druppelen.
Dit is werken.

Als hij vraagt om mijn voeten in de
beugels te hangen en op mijn handen
te staan, heb ik de neiging een smoes
te verzinnen om er onderuit te komen.
Maar de strenge doch vriendelijke blik
van mijn coach geeft met het zetje dat
ik nodig heb om het toch te proberen.
„Trek je knieën naar de borst en strek
je benen dan weer uit. Maak nu een
push-up.” Eén keer gaat goed. Twee
keer wordt al lastig. Bij de derde keer
branden mijn bovenarmen alsof ik net
een workout van een uur heb gedaan.
„Ga door. Nog één minuut”, zegt
Randy op een nog vriendelijke toon.
Mijn armen trillen hevig, mijn hoofd is
helemaal rood aangelopen en met het
laatste beetje kracht dat ik heb probeer
ik mezelf omhoog te duwen

Het harde werken wordt beloond.
Twee dagen na de training voel ik mijn
buikspieren nog steeds. Elke keer dat
ik moet lachen, word ik herinnerd aan
de TRX. Binnenkort ga ik het maar
eens een sportschool opzoeken waar
de Navy Seals-touwen worden gebruikt.

http://www.spitsnieuws.nl/sites/default/files/krant/DS20110628.pdf