Auteur Topic: Schotland onafhankelijk?  (gelezen 6200 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

jurrien visser (JuVi op Twitter)

  • ERG FANATIEK
  • *****
  • Berichten: 27552
  • SCITE CITO
Schotland onafhankelijk?
« Reactie #52 Gepost op: 07/09/2014 | 16:27 uur »
5 Redenen waarom Schotland wel/niet onafhankelijk wordt

En hoe spannend gaat dit worden?

Maurits Hekking: 07-09-2014

Op 18 september staan de Schotten voor een keuze: blijft Schotland onderdeel van het Verenigd Koninkijk (VK) of niet? Door voor- en tegenstanders wordt tussen hoop en vrees uitgekeken naar de uitslag, die naar beide kanten kan uitvallen. In de kroeg gaat het in Schotland over weinig anders en er wordt enorm veel over geschreven en gespeculeerd. Om een beetje overzicht te bieden, zet Maurits Hekking vijf redenen uiteen waarom Schotland wel of juist niet onafhankelijk wordt.

Waarom Schotland wél onafhankelijk wordt

1. Omdat de Schotten zich geen Britten voelen
 
Net als bijvoorbeeld Basken of Limburgers zijn Schotten veel trotser op hun stukje van het VK, dan op het geheel. Schotten pochen met Adam Smith, met Andy Murray, met Robert Burns. En niet met de Beatles, de koningin of Shakespeare. In hun officieuze volkslied zingen (althans, schreeuwen) Schotten over de veldslag die ze ooit wonnen tegen het trotse leger van de Engelse Koning Edward. De Schotse identiteit laat zich historisch dan ook verklaren vanuit een strijd tegen de Engelse onderdrukking. William Wallace, of Braveheart zoals de meesten hem kennen, een van de leiders de onafhankelijkheidsoorlog die Schotland rond 1300 uitvocht met Engelend, werd recent na dichter Burns nét tweede in een verkiezing voor Grootste Schot. Om de onafhankelijkheidsdrang enigszins te kanaliseren, kreeg Schotland in 1998 een eigen parlement, waardoor de Schotten bepalen over onder andere hun eigen onderwijs en zorg. Doordat ze met deze bevoegdheden radicaal ander beleid voeren dan de Britse regering is het onafhankelijkheidsvuurtje hierdoor echter alleen maar aangewakkerd. Waar de Britse regering collegegeld bijvoorbeeld drastisch verhoogde, gaan Schotten gratis naar de universiteit. Voor veel Schotten is het referendum dan ook hét moment om de verloren strijd van William Wallace via democratische weg alsnog te winnen en zich daarmee te ontdoen van de Engelse tentakels die hun land de verkeerde kant opsturen.

2. Alex Salmond
 
De leider van de Scottish National Party is een formidabel politicus. In een land waar normaal coalities aan de macht zijn, won zijn partij dankzij een combinatie van Salmonds nuchter nationalisme, een goed track record van de SNP als regeringspartij en de impopulariteit van de traditionele machtspartijen in 2011 onverwachts een absolute meerderheid in het Schots Parlement. Niets stond zijn centrale belofte, een referendum over de onafhankelijkheid van Schotland, meer in de weg. Sinds 2011 is Salmond verder gegroeid in zijn rol. Ondanks zware tegenstand vanuit Londen kreeg hij uiteindelijk zijn referendum. Een compromis om maximale bevoegdheden voor het Schots Parlement als derde optie in het referendum op te nemen, wees hij af. Voor Salmond geen halve maatregelen. En dus kon Salmond de bühne op met een heldere keuze en een aanstekelijke boodschap: ‘Scotland’s future in Scotland’s hands’. Nu de verkiezing dichterbij komt, kruisen Salmond en Alastair Darling, de oud-Minister van Financiën van de Labour-partij die hoofd is van het nee-kamp, regelmatig de degens. Dat doet Salmond uistekend en consensus in de media is dat Salmond het meest recente debat ruim won. En dus komt zijn droom steeds dichterbij.

3. De Yes Campagne
 
Waar de Better Together campagne van het nee-kamp, gefinancierd door de gevestigde orde, weinig verheffends laat zien, heeft Yes de grassroots van de Schotse maatschappij gemobiliseerd. Obama’s erfenis is ook hier zichtbaar. Deur voor deur, buurthuis voor buurthuis, met behulp van een geavanceerde sociale media strategie, worden a-politieke Schotten één voor één over de streep getrokken om bij wijze van uitzondering toch een keer te stemmen in voor wat betreft Yes de belangrijkste stemming in de geschiedenis van hun land is. De campagne wordt grotendeels gecrowdfund en heeft als boegbeelden gewone Schotten die zich met hart en ziel inzetten voor onafhankelijkheid. Hierdoor hebben ze bij veel twijfelende kiezers de gunfactor. Yes is net als Obama de change optie, waardoor de boodschap makkelijker over het voetlicht komt. Yes schetst een toekomstbeeld van Schotland dat zelf beslist over haar oliereserves, dat onafhankelijk van Londen een economische koers kiest en dat haar eigen keuzes maakt over buitenlands beleid en defensie. Veel Schotten zijn gecharmeerd van het idee om met zijn 5 miljoenen in plaats van zijn 63 miljoenen de lijnen uit te zetten en kruisen daarom op 18 september yes aan.

4. Premier David Cameron en zijn partij
 
Dat de Conservatives, een partij die sinds Thatcher mateloos impopulair is in Schotland, aan de macht is helpt Salmond enorm. De SNP van Salmond is een links-nationalistische partij, die in veel opzichten het tegenovergestelde voorstaat als de zittende macht in Londen. Wat betreft Salmond begrijpen de arrogante en elitaire kostschoolgangers die aan de touwtjes trekken niets van de gemiddelde Schot, die met veel minder moet rondkomen dan de gemiddelde Londenaar, en ook een veel groter beroep doet op de sociale voorzieningen die Cameron maar wat graag wegbezuinigd. Salmond heeft daarentegen in de ogen van Schotten wél geleverd binnen de bevoegdheden die hij heeft als Schots premier. Better Together heeft daarom het politieke klimaat tegen. Ze moeten een impopulaire status quo verdedigen, een veel moeilijker uitgangspunt dan hun tegenstanders. Ze doen dit vooral door Salmonds argumenten in twijfel te trekken en vervolgens angstige beelden te schetsen over een uit elkaar vallende Unie. Better together heeft veel minder ruimte om een eigen insprirend verhaal neer te zetten, en weet daarom steeds minder Schotten te overtuigen.

5. De gordijnbonus
 
Alhoewel ja stemmen steeds meer salonfähig wordt, blijft er bij een deel van de Schotten een taboe liggen op het platte nationalisme waarop de Schotse onafhankelijkheidscampagne is gebaseerd. Het kan dus zijn dat er een verschil zit tussen de reactie die Schotten geven aan een peiler en het hokje dat ze rood kleuren op 18 september. Deze gordijnbonus zou het ja-kamp nog wel eens over de streep kunnen trekken.

Waarom Schotland toch niet onafhankelijk wordt

1. Schotten worden niet onderdrukt
 
Vaak is de oorsprong van een onafhankelijkheidsstrijd gelegen in onderdrukking van een bezettende macht. In Schotland is echter geenszins sprake van een juk. Het klopt dat de zittende macht in Londen geen afspiegeling is van het Schotse stemgedrag (slechts één Conservative parlementslid is in een Schots kiesdistrict gekozen) en dat het beleid dat gevoerd wordt op weinig steun kan rekenen in Schotland, maar dat is het geval in iedere democratie. Voor zover Schotten al anders behandeld worden is het in positieve zin. In tegenstelling tot Engelsen hebben ze hun eigen parlement. Van institutionele discriminatie is ook geen sprake. Sterker nog, Schotten nemen opvallend vaak prominente plekken in binnen de Britse politieke elite. De voorganger van Cameron als Britse premier, Gordon Brown, schopte het als Schot zelfs tot het premierschap. Daarnaast worden mensen als Andy Murray, Alex Ferguson en Ewan McGregor door heel het VK geliefd. Voor veel Schotten heeft de onafhankelijkheidsdiscussie dan ook een hoog calimerogehalte.

2. Onafhankelijkheid heeft een stevig prijskaartje
 
Een onafhankelijk Schotland is een romantisch idee dat in de koude realiteit van de economie de Schotten geenszins zal helpen. Alhoewel de twee kampen bekvechten over de precieze verhouding, staat het als een paal boven water dat Schotland onder aan de streep meer belastinggeld binnenkrijgt vanuit Londen dan dat het eraan betaalt. Het is dus maar de vraag of een onafhankelijk Schotland de genereuze sociale voorzieningen die Salmond zo populair hebben gemaakt vol kan houden als het moet bezuinigen om de staatskas op orde te houden. Een optie zou zijn om de belasting voor bedrijven te verlagen, naar Iers voorbeeld, maar het is zeer de vraag of de gemiddelde Schot hiermee op korte termijn iets opschiet. Hoe dan ook wordt de Londense geldkraan bij onafhankelijkheid stevig dichtgedraaid.

3. De gevestigde partijen willen het niet
 
Dat Schotland niet zelfstandig moet worden heeft de drie grootste politieke partijen van het VK in een onwennige coalitie verenigd. De Conservatives willen het om ideologische redenen niet. De partij heeft een nationalistische traditie en kijkt met trots terug op de koloniale hoogtijdagen toen de zon nooit onder ging in het Britse Rijk. Het einde van de Unie door een Schotse afscheiding zou voor de Conservatives een dramatische apotheose betekenen van de afnemende invloed van het VK in de wereld. Voor Labour en de Liberal Democrats, de andere grote partijen, zou een onafhankelijk Schotland electoraal desastreus zijn, omdat een groot deel van hun achterbannen zich ten noorden van de grens bevindt. Zonder Schotse stemmen zouden de Conservatives zelfs een absolute meerderheid halen in Westminster. Bij elkaar opgetelt haalden deze drie partijen in 2010 in Schotland meer dan driekwart van de stemmen en ze zetten dan ook gezamenlijk hun omvangrijke communicatie- en fundraisemachines in werking om hun Schotse kiezers te overtuigen nee te stemmen.

4. De pond
 
Een onafhankelijk Schotland zou niet vanzelfsprekend de pond kunnen behouden. Uiteraard is dit oplosbaar: een soort van muntunie met de rest van het VK zou voor de hand liggen. Dit kost echter tijd en geld en veel MKB’ers zitten niet te wachten op de onzekerheid die hiermee gepaard gaat. Ook op andere gebieden, zoals het lidmaatschap van de EU en de NAVO, komt Schotland in een juridisch grijs gebied terecht als het voor onafhankelijkheid kiest. Belangrijke spelers binnen deze organisaties zullen een herintreding van Schotland zeker niet vergemakkelijken. Spanje, bijvoorbeeld, wat als de dood is dat Catalanen en Basken het Schotse voorbeeld volgen, zou er alles aan willen doen om geen legitimiteit te geven aan een onafhankelijk Schotland. En een hernieuwd lidmaatschap van NAVO zou Schotland een half miljard kosten.

5. Omdat Nate Silver het zegt
 
Nate Silver, de nerdy Amerikaanse pollster heeft gezegd dat het nee-kamp gaat winnen. En Nate Silver heeft altijd gelijk. De bookmakers zijn het met Silver eens.

Dus, ja of nee?

Het verhaal is dus genuanceerd en complex, maar de essentie is simpel, heel simpel. Tot de 18e wordt er 24 uur per dag campagne gevoerd, en het zou zomaar kunnen zijn dat de laatste dagen doorslaggevend zijn. Een echt goede voorspelling is daarom moeilijk, maar als ik mijn geld erop moest inzetten, zou ik zeggen dat het nee-kamp wint met 52 procent van de stemmen. Maar ik zou mijn hypotheek er niet op wagen.

Maurits Hekking werkt in het dagelijks leven voor De Groene Zaak. In het verleden werkte hij in de Britse politiek. Sindsdien is hij verslingerd aan de Britse politiek en overtuigd anglofiel.

http://nieuws.thepostonline.nl/2014/09/07/5-redenen-waarom-schotland-welniet-onafhankelijk-wordt/


Hallo Gast! De reacties in topics zijn verborgen voor gasten. Je mist op dit moment 51 reacties. Registreer jezelf of login om de reacties te bekijken.