Internationale ontwikkelingen op onderzeebootgebied.

[Poleme]

Ik persoonlijk zou met de staat van hun luchtmacht, marine en kasboekje eerder investeren in patrouillevliegtuigen en patrouilleschepen, maar subs waarmee ze indruk kunnen maken op de Engelsen kan natuurlijk ook.

De Falklands Oorlog begon op 2 april 1982. Enkele dagen daarvoor had de Britse marine bevelhebber al 3 nucleaire onderzeeboten de order gegeven om naar de zuidelijke Atlantische Oceaan af te reizen.  Op 12 april '82 stelde het UK een maritieme exclusieve zone in van 200 zeemijlen. De 3 Britse onderzeeboten kregen hierbij het recht om Argentijnse bevoorrading af te snijden.  Een Argentijns bevoorradingsschip slaagde toch de Falkland eilanden te bereiken.  Zonder door de Britse nucleaire onderzeeboten gedetecteerd te zijn.  Hier ging Argentinië over tot bevoorrading van South-Georgia eiland per onderzeeboot.  Die werd voor de kust van South-Georgia toch opgemerkt.  Aangevallen, zwaar beschadigd en werd uit voorzorg op een strand gezet.  De tweede Balao (Guppy) klasse boot was niet inzetbaar, want opgelegd op een werf.  Argentinië had ook nog 2 Type 209 boten.  Hiervan maar 1 inzetbaar.  De onvoorbereide en onervaren bemanning slaagde er 2 maal wel in om in totaal 4 Britse fregatten op te sporen en te beschieten met torpedo's.   Gelukkig voor de Britten.  Hadden de Argentijnse onderzeeboten verschillende problemen met vuurleiding en torpedo's.  Een Britse torpedo decoy is in ieder geval wel geraakt.  Maar geen enkel fregat.  Hier had het UK veel geluk.  Diverse Britse oorlogsbodem werden geraakt door Argentijnse vliegtuigbommen.  Een Britse admiraal na deze oorlog: "6 wel goed afgestelde ontstekers, en we hadden verloren".  Deze zeer kleine onderzeeboot vloot bezorgde de Britse vloot echter wel handenvol ASW werk.  De Britse marine heli's voerden maar liefst 2.253 ASW sorties uit.  Waarbij ruim 200 torpedo's en dieptebommen werden ingezet.

- Geen AEW ('AWACS').
Deels opgelost doordat het UK het aantal nucleair aangedreven onderzeeboten uitbreidde van 3 naar vijf stuks.  Plus 1 diesel-elektrische boot.  Naast het handhaven van de exclusieve zone.  Werden zij ook belast met het opsporen van Argentijnse vliegbewegingen. 

Op 2 mei '82 werd de kruiser Generaal Belgrano wel getorpedeerd door een nucleaire onderzeeboot. Die in plaats van haar geleide Tigerfish torpedo's, juist vanaf korte afstand ongeleide torpedo's uit WW 2 gebruikte.  Daarna trok Argentinië haar oppervlakte vloot terug in de havens en 12 mijls zone. Deze aanval veroorzaakte dus een strategisch keerpunt in de Falklands Oorlog.

Door de ervaringen uit deze oorlog ontstond in Argentinië nood aan een diesel-elektrische onderzeeboot.  Met hoge prestaties die zo dicht mogelijk bij die van nucleair aangedreven onderzeeboten lagen. Dus werd het TR-1700 boot aangeschaft. Daarnaast hadden zij plannen voor de bouw van nucleair aangedreven onderzeeboten, gebaseerd op het TR-1700.

Onderzeeboten mogen dan zeer duur zijn in aanschaf.  Qua exploitatie zijn ze relatief goedkoop. Echter, ze geven wel een boven-proportionele verhoging van je maritieme slagkracht tegen een sterkere opponent.

[Ace1]

Gezonken Russisch vrachtschip Ursa Major vervoerde mogelijk onderdelen voor Noord-Koreaanse kernonderzeeër

Het Russische vrachtschip Ursa Major, dat eind 2024 zonk voor de Spaanse kust, vervoerde mogelijk onderdelen van een kernreactor voor een nucleaire onderzeeër. Spaanse autoriteiten deden onderzoek en sluiten niet uit dat ze bestemd waren voor Noord-Korea.

De Spaanse krant La Verdad meldt het nieuws op basis van onderzoeksdocumenten, aldus Flows. De Ursa Major voer in december 2024 oostwaarts door de Straat van Gibraltar, een traject dat het schip al vaker aflegde. Het stond bekend als militair transportschip en werd meermaals gelinkt aan Russische bevoorradingsoperaties richting Syrië.

Op 21 december merkten de Spaanse reddingsdiensten dat het schip ongewoon koersgedrag vertoonde. Op 23 december volgde een noodoproep. Toen reddingsteams ter plaatse kwamen, constateerden zij dat het schip slagzij maakte en dat de machinekamer was afgesloten. Twee bemanningsleden werden vermist. De veertien overige opvarenden werden geëvacueerd. Kort daarna zonk het schip.

Kernreactoren
Kapitein Igor Vladimirovich Anisimov verklaarde eerst dat de lading bestond uit meer dan honderd lege containers, twee rupskranen en twee onderdelen voor een Russische nucleair aangedreven ijsbreker, op het dek afgedekt met blauwe zeilen. Volgens documenten die La Verdad kon inkijken, identificeerden Spaanse onderzoekers de objecten echter als de omhulsels van twee kernreactoren van een type dat wordt gebruikt aan boord van ballistische nucleaire onderzeeërs van de Russische Delta IV-klasse.

Spaanse autoriteiten sluiten niet uit dat de onderdelen bestemd waren voor Noord-Korea. Dat land presenteerde recent zijn eerste nucleaire onderzeeër die mogelijk ballistische raketten kan lanceren. Analisten gaan ervan uit dat Rusland technische ondersteuning levert aan het Noord-Koreaanse programma. Dat zou passen binnen een bredere militaire uitwisseling, waarbij Noord-Korea grote hoeveelheden munitie levert aan Rusland voor de oorlog in Oekraïne.

Aanslag
De oorzaak van de ramp blijft onduidelijk. De reder meldde drie explosies en een gat van ongeveer 50 centimeter in de scheepshuid. Volgens de kapitein waren de randen naar binnen geplooid, wat wijst op een explosie buiten het schip. Wie verantwoordelijk was, blijft onbekend. Eerder meldde de eigenaar van het schip, een dochteronderneming van het Russische defensiebedrijf Oboronloguistika, dat de ramp met de Ursa Major het gevolg was van 'een terroristische aanslag'.

https://www.schuttevaer.nl/nieuws/actueel/2025/12/30/gezonken-russisch-vrachtschip-ursa-major-vervoerde-mogelijk-onderdelen-voor-noord-koreaanse-kernonderzeeer/?gdpr=accept

[Huzaar1]

Wat een gezever in dat artikel. Lol, alsof iemand zich drukmaakt over wat Marokko militair doet. Daarnaast zal de factor van doorslag geld zijn, en lrestige, hoe flinterdun de baais daar ook voor mag zijn.

[Harald]

Rusland biedt Marokko onderzeeboot aan maar deal is onzeker https://share.google/Ipo7jKs66wbhzuDzN

Rusland heeft Marokko een concreet voorstel gedaan voor de levering van de Amur-1650, een hypermoderne onderzeeboot die de maritieme slagkracht van het koninkrijk moet vergroten. Hoewel de Marokkaanse marine al langer de ambitie heeft om een onderzeevloot op te bouwen, is de realisatie van deze specifieke deal momenteel onzeker. Verschillende factoren, variërend van industriële capaciteit tot de internationale politieke verhoudingen, spelen een rol bij de uiteindelijke besluitvorming in Rabat. Hierdoor worden ook alternatieven van Europese bodem nadrukkelijk gewogen.

De Russische Amur-1650 staat bekend om zijn geavanceerde stealth-eigenschappen en het vermogen om langdurig onopgemerkt te blijven. Toch kampt de Russische defensie-industrie met aanzienlijke uitdagingen. Door de focus op binnenlandse militaire behoeften zijn er grote vertragingen ontstaan in de productie voor buitenlandse klanten, meldt Barlamane. Voor Marokko vormt dit een risico, aangezien het land streeft naar een snelle modernisering van zijn vloot om de strategische balans in de regio te handhaven. Onzekere levertijden maken het aanbod uit Moskou daarom minder vanzelfsprekend.

Naast de logistieke struikelblokken wegen geopolitieke belangen zwaar mee. De nauwe banden tussen Marokko en westerse bondgenoten, zoals de Verenigde Staten en de Europese Unie, maken de aanschaf van Russisch materieel complex. Er is een reële dreiging van diplomatieke druk of zelfs internationale sancties bij een omvangrijke defensieovereenkomst met het Kremlin. Bovendien sluiten Europese systemen vaak naadloos aan op de bestaande infrastructuur van de Marokkaanse marine, wat voordelen biedt voor onderhoud, training en operationele samenwerking.

Hoewel het Russische aanbod nog niet officieel van tafel is, lijkt de voorkeur in Rabat te verschuiven naar Europese fabrikanten uit landen als Frankrijk of Duitsland. Deze partners bieden niet alleen technologische zekerheid, maar ook een politiek veiliger klimaat voor langdurige samenwerking. De definitieve keuze voor de eerste Marokkaanse onderzeeboot zal uiteindelijk een balans moeten zijn tussen militaire noodzaak en diplomatieke voorzichtigheid. Voorlopig houdt Marokko alle opties open in dit strategische schaakspel op zee

[Parera]

Thales Launches Sonar 76Nano to Meet NATO Underwater Battlespace Requirements


An artist's rendering of Thales' Sonar 76Nano fitted to an XLUUV. The new sonar capability is designed to support anti-submarine warfare, critical infrastructure protection, and underwater communications tasks. Thales UK image.


Thales is launching Sonar 76Nano, a compact, miniaturised acoustic detection system designed to meet maritime security underwater sensing requirements of NATO and the Royal Navy.

Thales has taken Sonar 76Nano from concept to prototype in 10 months, bringing new technology innovation but exploiting the proven capability of its in-service Sonar 2076 system.

The company is revealing this new capability as NATO navies continue building up North Atlantic sub-surface sensing presence. Such enhanced presence will augment deterrence and defence against growing anti-submarine warfare (ASW) threats. It will counter underwater-based threats to maritime security tasks including ensuring maritime access, freedom of navigation, sea lines of communication (SLOCs) security, and critical undersea infrastructure (CUI) protection.

NATO navies are acquiring maritime uncrewed systems as host platforms for much of this increased sensing capacity. Thales has designed Sonar 76Nano largely for such uncrewed systems. "Thanks to its modular and flexible design, this sonar system can be deployed onboard a wider range of uncrewed underwater vehicles (UUVs) and seabed monitoring systems rather than being limited to large, high-value platforms," Thales said, in a statement on 15 December.

Thales said Sonar 76Nano is platform-agnostic, designed particularly for UUVs but applicable to fixed seabed sensing nodes and crewed platforms. The system being reconfigurable for required platforms fits illustrates its modular, versatile design architecture.

According to Thales, Sonar 76Nano supports several core underwater tasks: threat detection; seabed mapping; data collection, including acoustic information; and communications.

Acoustic detection capability is enhanced through artificial intelligence (AI), for example accelerating target identification and decision-making. The system's AI capability, produced by Thales' Cortex AI business unit, processes, sifts, and prioritizes data onboard in real-time, with critical information transmitted offboard immediately, leaving remaining data available for post-mission analysis.

Nano need

Thales' decision to develop Sonar 76Nano was driven by the company detecting an increased tempo in ASW and other underwater sensing operations for the RN and NATO allies, and increasing use of sonar sensing, set against more limited crewed platform availability, Ian McFarlane, Thales UK's underwater systems sales director, told Naval News.

The capability is designed to meet three core tasks:

Passive and active ASW through receive and transmit arrays;
CUI security and wider seabed survey through using a synthetic aperture sonar (SAS);
Long-range underwater communications through active transmit array and acoustic receive panels.
For the ASW capability, Thales worked with small-to-medium enterprise Neptune Sonar to develop the transmit element.

This capability is for quiet, passive, persistent receive, McFarlane explained: it can be deployed for static sensing on a bottom node, or for mobile sensing on MUUVs, LUUVs, and XLUUVs.

"We've developed that [capability] through the prototype stage, we're fielding in-water, and we're getting good results from testing," said McFarlane.

Covertly deploying such ASW capability on a UUV is easier than on a crewed platform, as the UUV is smaller. The UUV can operate independently, within a surveillance 'net' alongside other uncrewed systems, or integrated with a platform like a nuclear-powered submarine (SSN) in the underwater domain's equivalent of the air domain's 'loyal wingman' concept, McFarlane explained. Forward-deploying such capability on a UUV also enhances sensing reach, extending decision time too. "It's trying to build that recognized underwater picture for warfighters ... to give them better information earlier," said McFarlane.

Regarding meeting the CUI requirement with SAS, "What we're providing is the ability to conduct change detection over a much wider area in a single sweep," he added.


Sonar 76Nano consists of receive and transmit tiles. The receive tiles can be arranged in arrays of up to 48 tiles, on an XLUUV's port and starboard flanks and on its bow. Thales UK photo.


Core capability

Sonar 76Nano's core capability involves fitting a suite of acoustic sensing panels (tiles) around the vehicle. The tiles measure 75 cm by 75 cm, and can be fitted port, starboard, and on the bow of a vehicle like an XLUUV.

MUUVs, LUUVs, and XLUUVs are Thales' target market for Sonar 76Nano, as the capacity in many existing UUV designs offers space to add significant sensing capability, McFarlane said. Arrays scaled up to 48 tiles can be fitted on the port and starboard flanks, and on the bow. "The more tiles you've got, the more receive capability you'll have," he added.

Each array is accompanied by a single transmit tile, measuring 40 cm by 40 cm, which provides the active ASW element and a medium-frequency SAS capability for CUI search imaging.

Tile numbers and arrays can also be tailored to optimise fidelity and range for a customer's vehicle and operational requirements, McFarlane explained. This also maximises agility and output when using smaller sensors on different types of smaller vehicles, compared to (for example) Sonar 2076 on a large, crewed platform. This is why an XLUUV is an ideal platform for Sonar 76Nano, said McFarlane, as it provides the space to add sufficient capability. "That's physics: that's not going to change," he added.

Thales said Sonar 76Nano is planned to participate in a UK Royal Navy (RN) technology demonstrator event on 17 December, where navy personnel will gain first-hand understanding of the capabilities and operation of the systems present.

The navy's 'Atlantic Bastion' concept, set out in the UK's June 2025 Strategic Defence Review, is the RN's 'hybrid' (crewed/uncrewed) contribution to national and NATO North Atlantic underwater sensing needs. It has two phases: the first involves deploying large numbers of UUVs in key North Atlantic waters to build sensing presence; the second involves integrating this initial 'net' with greater mass of uncrewed platforms (including XLUUVs) and crewed sub-surface, surface, and air platforms deployed more widely across the region.

Thales sees Sonar 76Nano as adding particular value when working across the wider integrated force, including with the RN's future Type 26 ASW frigates, which will carry hull-mounted (Ultra Type 2150), towed array (Thales Sonar 2087), and organic airborne (Merlin helicopter Thales Flash dipping sonar) sensors, McFarlane explained. Here, it offers seamless integration including of its wider area picture, he added.

Regarding prototype readiness for production, McFarlane said "We've designed it, we've built it, we've tested it .... We know what it'll do." Thales is assessing production approaches, for the UK and elsewhere. "We see there will be a great need for it, and we're getting ready to supply it," McFarlane told Naval News.


Thales has gone through design, build, and testing for Sonar 76Nano, and is looking at production approaches as part of preparations for system supply. Thales UK photo.


Naval News comment

On 8 December, the UK Ministry of Defence provided a progress update on Phase One of its 'Atlantic Bastion' acquisition process. It announced contract awards to 20 companies, under an initial work programme worth GBP4 million, to take concept development activities forward into capability testing with frontline operators in 2026. The RN is aiming for 'Bastion' to deliver operational sensing capability into the water in 2026, too.

https://www.navalnews.com/naval-news/2025/12/thales-launches-sonar-76nano-to-meet-nato-underwater-battlespace-requirements/

[Lynxian]

Ik persoonlijk zou met de staat van hun luchtmacht, marine en kasboekje eerder investeren in patrouillevliegtuigen en patrouilleschepen, maar subs waarmee ze indruk kunnen maken op de Engelsen kan natuurlijk ook.

[Harald]

Argentina seeks a French-backed loan to acquire three Scorpène-class submarines.

Argentina's plan to buy three French Scorpène submarines remains stalled because financing and loan guarantees from France remain unresolved.

In an interview with Infobae on November 27, 2025, Laurent Mourre, director of Sales for strategic countries at Naval Group, confirmed that Argentina's negotiations for three Scorpène-class submarines remain stalled since a French-guaranteed financial loan has not yet been arranged, and no contract can be finalized until financing terms are agreed with lenders familiar with Argentina's risk profile. The delay affects the Argentine government's desire to rebuild the country's submarine force, which has lacked operational units since the loss of ARA San Juan in 2017.

President Javier Milei's decision in November 2025 that his government would buy submarines from France prompted Argentina's ambassador in Paris, Ian Sielecki, to urgently seek a meeting with Defense Minister Luis Petri because the subject was not initially on the political agenda. This choice followed a non-binding Letter of Intent signed in France in October 2024 by Defense Minister Luis Petri and Admiral Carlos Allievi to launch formal negotiations for three boats based on the Brazilian Riachuelo model. That Brazilian program, launched in 2008, covers four conventional Scorpène-class submarines and one nuclear-powered unit, and all four conventional boats have now been delivered, with the third, Tonelero, entering service and the fourth being launched from the Itaguaí naval shipyard.

Infobae notes that Scorpène prices in recent contracts are often above $700 million per unit, which matches estimates of about $2.3 billion for three boats when support and associated services are included. For its part, Argentina has already included a multi-year credit request of $2.31 billion under the heading "Submarine Capacity Recovery" in its proposed 2025 budget. Mourre declined to give a specific figure for the Argentine offer, arguing that before a contract and in a competitive environment, prices are confidential, and that the final value will depend heavily on the level of modification compared with a standard Scorpène, since custom engineering can lead to significant cost increases or remain limited.

He explained that the main obstacle at this stage is financial, since Argentina cannot pay the full amount immediately and must rely on external credit, while Naval Group itself does not provide sovereign loans. According to Mourre, export finance mechanisms are the usual mechanism in such cases, with banks providing loans that are often guaranteed by the French state, and conditions depending on interest rates, guarantees, and insurance. He emphasized that the French state can play a relevant role by backing financing, but that such guarantees are not automatic and come with conditions for both the buyer and the lenders. In practice, Naval Group tends to work with banks it already knows, ones that are familiar with the purchasing country and able to manage the associated risk, which would be an important factor for the initial down payment of roughly fifteen percent by Argentina, given its recent economic history and current focus on controlling public spending.

Therefore, any binding contract cannot be made until a state-backed loan from France is secured, which is a prerequisite for starting the submarine construction in French shipyards. Negotiators in Buenos Aires are seeking highly favorable payment terms, spread over six or seven years, which local media describe as unprecedented if they are obtained. Industrial options are another central axis of the discussion, since Naval Group has presented Argentina with alternatives that include building submarines locally or importing finished boats. Mourre highlighted that there is a large difference in cost depending on whether construction occurs in Argentina, Brazil, France or another location, and he identified this as a strategic choice that will shape the entire program. He stated that if Argentina wants to build submarines domestically, shipyards such as Tandanor would require major investments to reach the necessary infrastructure standards for submarine construction, repeating in some form the experience of Brazil, which created the Itaguaí Naval Complex and invested heavily in facilities, workforce training, and local supply chains to fabricate its Riachuelo class boats.

Establishing a similar framework in Argentina, involving Naval Group, the Navy, and other public entities, would require a multi-year program similar to PROSUB, with an estimated timeline of around ten years from launch to the delivery of a first submarine. The alternative is to have the submarines built entirely in France, as currently envisaged for three Scorpène Evolved units, and to focus Argentine participation on maintenance, training, and later mid-life overhauls. In this second case, Tandanor and other local actors would still regain technical competence by handling mid-life refits, while crews and technical personnel would train using simulators and integrated logistic support systems supplied by Naval Group. This approach reduces initial industrial ambition, shortens timelines, and lowers the upfront investment in shipyard modernization, but the current plan does not seem to include any Brazilian industrial participation.

The configuration envisaged for Argentina corresponds broadly to the Brazilian Riachuelo-class, a stretched derivative of the Scorpène adapted to long-range missions in the South Atlantic. Riachuelo-class submarines measure about 71.6 meters in length, with a beam of 6.2 meters and a draft of 5.8 meters, and their submerged displacement is approximately 1,870 tonnes. They use a diesel-electric propulsion unit to remain deployed for roughly 70 days during operations. Each unit carries four 533 mm torpedo tubes and can load up to 18 F21 heavyweight torpedoes or a mix of torpedoes and anti-ship cruise missiles, such as SM 39 Exocet or Harpoon, as well as mines in place of some torpedoes when needed.

For Argentina, the idea is to retain these general dimensions and hydrodynamic characteristics while incorporating lithium-ion batteries and systems from the Scorpène Evolved, for longer submerged endurance, faster charging, and simpler maintenance. Naval Group indicates that Scorpène Evolved submarines can achieve an underwater endurance exceeding 78 days, a range close to 8,000 nautical miles, and a yearly at sea availability of more than 240 days, figures that are used as reference for the performance targets of the future Argentine submarines. Naval Group complements this approach with the provision of training simulators intended to allow crews and support personnel to train from the earliest phases of the program and to rehearse missions and emergency procedures before full operational deployment.

At the same time, Argentina presents the submarine purchase as part of a wider effort to strengthen sea control in the South Atlantic, where foreign fishing fleets, illegal fishing, and the United Kingdom's control around the Falkland or Malvinas area create recurring tensions, explaining why the plan is prioritized politically yet still awaits concrete financial closure. Argentina's move occurred after the sinking of ARA San Juan in November 2017, an event that ended the operational career of the TR-1700 class, triggered the withdrawal of the country's submarine force from active duty, and led to the suspension and later cancellation of the modernization of ARA Santa Cruz. ARA Salta, a Type 209 boat, now serves only as a training platform that can sail on the surface but no longer provides full operational capability.

To preserve skills, Argentine crews have been sent to train on Peruvian Type 209 submarines, under an agreement intended to prevent the complete loss of expertise. Admiral Allievi has stated that recovering underwater capabilities is a priority and that technical, logistical, and financial studies were carried out, but Argentina's preference still needs to be translated into a detailed contract. In this context, Mourre stressed that the political decision for acquisitions of this scale must be taken at the highest level, and that an understanding between Javier Milei and Emmanuel Macron on strategic priorities and financing will be decisive for the fate of the program. Argentina's negotiations with France also take shape in a global submarine market that has grown rapidly, as many states seek to expand or modernize their underwater fleets to protect exclusive economic zones, undersea cables, trade routes, and offshore resources.

The worldwide inventory of attack submarines, excluding ballistic missile submarines, is estimated at around 450 units, with four countries, North Korea, Russia, China, and the United States, holding more than half of that total. Between 2016 and 2023, shipyards delivered more than fifty conventional attack submarines worth roughly $25 billion and more than twenty nuclear-powered attack submarines worth about $30 billion, with China and the United States together accounting for a significant portion of these deliveries. In this environment, export-oriented shipbuilders such as Naval Group and TKMS face growing competition from Saab, Navantia, South Korean companies Hanwha and Hyundai, as well as Chinese and Japanese shipyards that increasingly target markets in Latin America, Asia, and Europe. The United States remains focused on nuclear-powered designs and is not a competitor in the conventional segment, which leaves European, Asian, and emerging industrial bases to compete for countries like Argentina.

https://www.armyrecognition.com/news/navy-news/2025/argentina-seeks-a-french-backed-loan-to-acquire-three-scorpene-class-submarines

[Ace1]

De vraag is of Polen nu ook nog op het Zuid-Koreaanse aanbod ingaat om 1 onderzeeboot te ontvangen (voor niks). Als dit aanbod nu natuurlijk nog stand houd met de keuze voor Saab i.p.v. een Koreaanse boot.


https://www.koreaherald.com/article/10624372

Dan komt Polen niet in aanmerking voor het SAFE leningsfonds.

The government's decision to select a European Union member state as its partner for the sub procurement is in line with plans to use loans from the EU's SAFE program. Brussels has allocated to Warsaw €43.7 billion ($50.7 billion) in loans for arms purchases under the scheme


https://www.defensenews.com/global/europe/2025/11/27/poland-picks-saabs-a26-submarine-design-contract-eyed-by-years-end/#:~:text=WARSAW%2C%20Poland%20%E2%80%94%20The%20Polish%20Ministry,six%20European%20and%20Asian%20nations

[Parera]

De vraag is of Polen nu ook nog op het Zuid-Koreaanse aanbod ingaat om 1 onderzeeboot te ontvangen (voor niks). Als dit aanbod nu natuurlijk nog stand houd met de keuze voor Saab i.p.v. een Koreaanse boot.


https://www.koreaherald.com/article/10624372

[Harald]

Tussenboot
De Poolse onderzeedienst hoeft echter niet te wachten tot 2030 voor zij over kunnen stappen op een modernere boot. Volgens Poolse media krijgt Polen een tussenoplossing. Pools onderzeedienstpersoneel zal al in 2026 beginnen met opleidingen voor een nieuwere onderzeeboot. "In 2027 wordt de overbruggingsboot aan Polen geleverd. Het zal waarschijnlijk een boot van de A19-klasse zijn", schrijft Defence24.

De drie A19-boten, ofwel Gotlandklasse, zijn tien jaar jonger dan de Orzel. Zij zijn op dit moment in dienst in Zweden en worden vervangen door de A26. Deze boten zijn de afgelopen jaren wel ingrijpend gemoderniseerd en voorzien van systemen die ook in de A26 terugkomen. De A19 vormt daardoor de perfecte opstap richting A26.

https://marineschepen.nl/nieuws/Polen-kiest-nieuwe-onderzeeboten-van-Saab-271125.html


Met een tussenoplossing wordt denk ik het grootste probleem voor Polen van het varen met maar 1 verouderde  onderzeeboot al opgelost. Deze tussenoplossing is dan een mooie opstap om je personeel al op te leiden in werking en onderhoud en hierdoor je bekend te maken met Zweedse onderzeeboten. Dan is de stap naar de A26 veel kleiner en makkelijker.

[Huzaar1]

Hun kleine marine blijft me verbazen. Met 3 hebben ze er altijd 1 rondvaren, dat is een grote vooruitgang, maar gezien de enclave naast hun had ik er toch wel wat meer verwacht.

+1, maar de poolse geldboom is misschien eindelijk op. Mag ook wel.er is nogal wat uitgegeven.

[Lynxian]

Ja 3

Hun kleine marine blijft me verbazen. Met 3 hebben ze er altijd 1 rondvaren, dat is een grote vooruitgang, maar gezien de enclave naast hun had ik er toch wel wat meer verwacht.

[Harald]

Sweden's A26 Diesel-Electric Submarine Scores Big Win With Polish Order

Three A26 boats, with an air-independent propulsion system, have been chosen to replace the Polish Navy's single Soviet-era Kilo class submarine.

https://www.twz.com/sea/poland-to-buy-advanced-new-a26-submarines-from-sweden

[Harald]

Dat is nog maar de vraag, origineel wilde Polen haar 1e boot in 2030 in dienst hebben. Dat zal aardig krap worden als je kijkt naar de Zweedse boten. HSwMS Blekinge word verwacht in 2031 en de 2e boot HSwMS Skånep pas in 2035.

Dus ook al zou Polen de 2e boot krijgen als hun 1e boot dan word dat minimaal 2035. Boot 2 en 3 voor Polen zullen pas eind jaren '30 in dienst kunnen komen.

Precies, dat bedoelde ik ook al. Het zal een extra druk op de planning geven bij Saab.

Maar mooi dat er extra A26 type boten straks in de Oostzee zullen varen.

[Parera]

Weten we ook hoeveel boten de Polen willen hebben?

Ja 3