Spanningen in Venezuela

[Huzaar1]

Ik raad iedereen de serie Okkupert aan (occupied in Engelands)
Gaat over een Russische invasie van Noorwegen, gedeeltelijk dan, in dit geval ook olie en gas.

Die is pre Oek-oorlog, en de scriptschrijvers snapten het kidnappen van een staatshoofd al goed. Interessante show. Kijken waard.

[Benji87]

[Ace1]

De VS pakte ook Maduro's vrouw Cilia Flores op, en dat is niet voor niets

Naast de Venezolaanse president Nicolás Maduro (63) namen de Verenigde Staten ook zijn vrouw Cilia Flores (69) gevangen. Flores is al meer dan dertig jaar samen met Maduro. Ruim tien jaar lang stond ze aan zijn zijde als first lady van Venezuela. Hoewel de uitgesproken chavista volgens experts een 'achtergrondpositie' innam, was ze de topadviseur van haar man. ,,Veel mensen zien haar als de macht achter Maduro", klinkt het.

Volgens de Amerikaanse nieuwszender CNN 'sleurden' Amerikaanse troepen Cilia Flores in de nacht van vrijdag op zaterdag uit de slaapkamer van haar en haar echtgenoot. Maduro en Flores zijn inmiddels aangekomen in New York, waar ze terecht zullen staan voor drugshandel in de VS.

Maduro en zijn vrouw vormen al meer dan dertig jaar een koppel. Cilia Flores, die wordt beschouwd als de machtigste vrouw van Venezuela, groeide op in een arbeiderswijk in de hoofdstad Caracas. Ze ontmoette Maduro tijdens de beginperiode van de beweging onder leiding van politicus en militair Hugo Chávez, naar wie de ideologie van het chavismo is genoemd.

Flores, een uitgesproken aanhanger van Chávez, werkte als advocaat gespecialiseerd in arbeids- en strafrecht. Ze verleende juridische bijstand aan Chávez, nadat hij na een staatsgreeppoging in 1992 tegen toenmalig president Carlos Andrés Pérez was gearresteerd. Maduro voerde destijds campagne voor de vrijlating van Chávez en maakte deel uit van zijn veiligheidsteam.

Na een gevangenisstraf van twee jaar kreeg Chávez gratie en richtte hij zijn eigen socialistische partij op. In 1999 werd hij president van Venezuela. Een jaar later, in 2000, werd Flores voor het eerst verkozen als parlementslid. In 2006 werd ze zelfs de eerste vrouwelijke parlementsvoorzitter van Venezuela. Maduro was intussen gepromoveerd tot minister van Buitenlandse Zaken.

In 2012 benoemde Chávez Flores tot procureur-generaal, een functie die zij tot de dood van de president in 2013 vervulde. Maduro volgde Chávez op en trouwde kort daarna met zijn 'Cilita'. Ze waren toen al meer dan twintig jaar samen.

https://www.ad.nl/buitenland/de-vs-pakte-ook-maduros-vrouw-cilia-flores-op-en-dat-is-niet-voor-niets~af0988c4/

[Ace1]

Venezolaanse oppositieleider González noemt zichzelf 'president' en 'leider' Venezuela

De Venezolaanse oppositieleider Edmundo González Urrutia heeft in video op zijn socialemediakanalen gereageerd op de ontwikkelingen in het Latijns-Amerikaanse land. In de video noemt hij het vertrek van president Nicolás Maduro – die zaterdag door de Verenigde Staten samen met zijn vrouw werd ontvoerd – een ,,belangrijke stap, maar niet genoeg". Ook verwijst González naar zichzelf als ,,president" en ,,leider" van Venezuela.

,,Echte normalisering van het land zal pas mogelijk zijn wanneer alle Venezolanen die om politieke redenen van hun vrijheid zijn beroofd worden vrijgelaten", vervolgt González, die vanuit zijn ballingschap in Spanje spreekt.

,,Vandaag bevindt degene die de macht heeft toegeëigend zich niet langer in het land en moet hij zich verantwoorden voor de rechter. Dit schept een nieuw politiek scenario, maar neemt de fundamentele taken die ons nog te wachten staan niet weg", benadrukt hij. González voegt eraan toe: ,,Geen enkele democratische overgang is mogelijk zolang ook maar één Venezolaan onrechtvaardig gevangen zit."

Verkiezingen
De 76-jarige González, die vorig jaar met hulp van de Nederlandse ambassade in Caracas naar Spanje vluchtte, werd door de oppositie naar voren geschoven als presidentskandidaat bij de verkiezingen van 2024. Hij verloor volgens de officiële uitslag van Maduro, maar wordt breed gezien als de echte winnaar.

Nicolás Maduro werd tot winnaar uitgeroepen door de Nationale Kiesraad (CNE). De raad maakt nooit gedetailleerde uitslagen bekend van de verkiezingen en verwees daarbij naar een cyberaanval.

De bekendmaking van Maduro's overwinning leidde tot onlusten waarbij 28 doden vielen. Volgens officiële bronnen werden ongeveer 2.400 mensen gearresteerd tijdens de protesten na de verkiezingen, van wie er later 2.000 werden vrijgelaten. Eind december kwam nog een groep gedetineerden vrij.

Steun
Nobelprijs voor de Vrede-winnaar María Corina Machado schreef zondag in een brief dat ze wil dat González het presidentschap overneemt. Ook de Franse president Emmanuel Macron ziet een rol voor González. ,,De overgang die nu aanbreekt moet vreedzaam, democratisch en in overeenstemming met de wil van het Venezolaanse volk verlopen. Wij hopen dat president Edmundo González Urrutia, die in 2024 werd gekozen, deze overgang zo snel mogelijk kan waarborgen", schreef Macron op X.

Het Venezolaanse hooggerechtshof besloot zondag dat vicepresident Delcy Rodríguez tijdelijk het presidentschap overneemt. Zij eiste Maduro's onmiddellijke vrijlating en noemde hem ,,de enige president van Venezuela".

In de video richt de oppositieleider zich ook tot het leger met de oproep ,,het soevereine mandaat dat op 28 juli 2024 is uitgesproken te respecteren", verwijzend naar de verkiezingen. ,,Als opperbevelhebber herinner ik u eraan dat uw loyaliteit uitgaat naar de Grondwet, het volk en de Republiek."

https://www.nrc.nl/nieuws/2026/01/05/venezolaanse-oppositieleider-gonzalez-noemt-zichzelf-president-en-leider-venezuela-a4916813

[Ace1]

Trump aast op Venezuela's enorme oliereserve, maar die blijft voorlopig in de grond

Venezuela heeft de grootste bewezen oliereserves ter wereld: meer dan 300 miljard vaten. Daar kan heel Nederland zo'n 6000 jaar op rijden.

Maar de Venezolaanse olie-industrie ligt op z'n gat. Daar wil president Donald Trump verandering in brengen. Het gevangennemen van president Nicolas Máduro maakt volgens hem de weg vrij voor Amerikaanse bedrijven om massaal te investeren in het land.

Maar het zal ingewikkeld worden om de Venezolaanse olie op een winstgevende manier uit de grond te halen, zeggen experts. Of zit er meer achter Trumps olie-obsessie?

Even terug in de tijd. Dankzij enorme olievondsten en met behulp van de VS werd Venezuela in de vorige eeuw een van de eerste grote oliestaten. "In de jaren 30, 40 en 50 deed dit land 15 procent van de wereldwijde olieproductie", zegt energiespecialist Jilles van den Beukel (HCSS).

Maar Venezuela's vorige president, Hugo Chávez, vond dat de Amerikaanse bedrijven wel érg veel verdienden en zijn land weinig. Begin deze eeuw nationaliseerde hij grote olieprojecten, zonder de bedrijven daarvoor te compenseren. "Daarom heeft Trump het nog steeds over 'gestolen olie'", zegt Van den Beukel.

De meeste Amerikaanse oliemaatschappijen weigerden mee te werken met het nieuwe beleid en vertrokken uit Venezuela. Chávez' opvolger Maduro zette de koers van z'n voorganger door, tot onvrede van de VS en andere landen. Die legden sancties op aan Venezuela, waardoor het voor het land erg moeilijk werd om zijn olie te verkopen.

Daarbovenop kwam dat Chávez en later Maduro veel mensen bij het nationale oliebedrijf PDVSA vervingen "door mensen ingehuurd vanwege hun loyaliteit en niet vanwege een technische kennis", zegt Van den Beukel.

Zo kon het land met de meeste olie in de grond in een economische crisis belanden. "Het verlies aan expertise door het vertrek van de Amerikanen, de sancties en wijdverbreide corruptie leidden tot de ineenstorting van de olie-industrie", zegt olie-expert Robert Rapier. "De productie lag vóór de onteigeningen boven de drie miljoen vaten per dag, maar is ingestort tot onder de één miljoen."

Dat Venezuela de Amerikaanse oliebedrijven wegjoeg en Maduro daar niks aan veranderde, lijkt een belangrijke reden voor Trump te zijn geweest om het land aan te vallen en Maduro gevangen te nemen. Trump zegt dat Amerikaanse bedrijven de Venezolaanse olie-infrastructuur de komende jaren weer zullen repareren en "geld voor het land gaan verdienen".

Lichte vs. zware olie
Maar dat kan nog wel eens lastig gaan worden. In de Venezolaanse bodem zit zogenoemde zware olie, die lastig uit de grond te krijgen is. Van den Beukel: "Je hebt lichte olie die vloeit als water. En je hebt zware olie, die vloeit meer als teer. Daar olieproducten van maken is niet bepaald een erg schoon en klimaatvriendelijk proces."

Concurreren met landen die het geluk hebben over lichte olie te beschikken, is dus lastig. Er is wereldwijd best vraag naar zware olie, zeggen de experts, maar door de hoge winningskosten en sterk verouderde apparatuur in Venezuela is het lastig om de productie winstgevend te maken. "Veel olie-infrastructuur is verouderd, verdwenen of kapot", zegt Rapier. "Dit kan niet snel opgelost worden."

Alles weer operationeel krijgen, kan decennia duren en tussen de 50 en 70 miljard euro kosten, zegt energie-expert Lucia van Geuns (HCSS). "Er is nauwelijks meer kennis en kunde in Venezuela over het produceren en het managen van olievelden."

Van den Beukel: "Amerikaanse oliebedrijven krabben zich wel drie keer achter de oren voordat ze hier heel beperkt een beetje in gaan investeren."

De Venezolaanse olie-industrie op termijn weer lucratief maken, had met minder drastische maatregelen gekund dan militair ingrijpen, zegt Van den Beukel. "Bijvoorbeeld via Chevron, het enige Amerikaanse oliebedrijf dat nog in Venezuela zit en er een relatief grote rol speelt. Maar er speelt hier veel meer dan alleen olie. En dat is moeilijk voor een olie-analist om te bevatten."

China terugdringen
Amerikakenner Casper Thomas is wat minder verbaasd. "Trump zag in de olie een businessdeal voor Amerika. En alles wat daar eventueel in de weg kan staan, zoals een onwelwillende regering, is voor hem geen obstakel om dat te proberen te bereiken."

Iets anders wat voor Trump een rol zal spelen: de concurrentie met China. "China is de meest dominante afnemer van Venezolaanse olie en Amerika wil die invloedssfeer terugdringen", zegt Van Geuns. "Amerika wil niet dat rivalen economische en politieke invloed uitbouwen in Zuid-Amerika."

Dit samenspel van economie en geopolitiek is typisch Trump, zegt Thomas. "Het nastreven van zakelijke belangen voor Amerika en je wil opleggen aan een ander deel van de wereld, dat gaat voor Trump hand in hand."

https://nos.nl/nieuwsuur/collectie/14009/artikel/2597022-trump-aast-op-venezuela-s-enorme-oliereserve-maar-die-blijft-voorlopig-in-de-grond

[Ace1]

Voor de VS is Latijns-Amerika al 200 jaar de achtertuin die alleen zij mogen beheren

De Amerikaanse aanval op Venezuela is het nieuwste hoofdstuk in een twee eeuwen oude geschiedenis van interventies in Latijns-Amerika. De rechtvaardiging en methode verschillen per keer, het doel blijft gelijk: Amerika's hegemonie op het westelijk halfrond bestendigen.

Drugs en criminele migranten de grens over sturen, de olie-industrie nationaliseren, vijanden onderdak bieden – Donald Trump kan maar één conclusie trekken over Venezuela tijdens zijn persconferentie in Mar-a-Lago: 'Dit alles is een grove schending van de kernprincipes van het Amerikaanse buitenlandbeleid die twee eeuwen teruggaan. Helemaal terug naar de Monroe-doctrine.'

Wat er van zijn aanklachten tegen president Nicolás Maduro klopt, moet nog blijken, maar dat de actie op Venezolaanse bodem naadloos in een Amerikaanse traditie past, staat buiten kijf. De VS zijn tientallen keren betrokken geweest bij het ten val brengen van regeringen en leiders in Latijns-Amerika. Dat valt terug te voeren op de genoemde Monroe-doctrine, maar vooral op latere interpretaties ervan.

Monroe-doctrine
De oorspronkelijke doctrine die president James Monroe in 1823 muntte, hield in dat de VS het niet zouden toestaan dat Europese mogendheden zich nog zouden mengen in de aangelegenheden van staten in de Amerika's – voormalige kolonies die toen net onafhankelijk waren geworden. 'Eigenlijk was dat in de 19de eeuw alleen maar een gedachte', zegt Andrew Gawthorpe, historicus van de Universiteit Leiden, gespecialiseerd in Amerikaans buitenlandbeleid.

Theodore Roosevelt breidde de doctrine in 1904 uit nadat Venezuela bijna in oorlog was geraakt met Europese mogendheden omdat die schulden weigerden af te betalen. Als ergens in de Amerika's door 'chronisch wangedrag' een instabiel land zou ontstaan dat een 'beschaafde samenleving' verzwakte, behielden de VS zich het recht voor om in te grijpen, om te voorkomen dat de Europeanen dat zouden doen.

Amerikaanse interventies
Het idee van de VS als politiemacht in eigen achtertuin was geboren. Gawthorpe: 'De VS waren niet zozeer tegen imperialisme op het westelijk halfrond, maar tegen de aanwezigheid van elk ánder rijk daar. Ze beschouwden Latijns-Amerika als binnen hun invloedssfeer en vonden dat zij het privilege hadden om te bepalen welke regeringen ze er wilden.'

De Amerikaanse interventies die begin 20ste eeuw volgden, bekend als de Bananenoorlogen, waren grotendeels ingegeven door economische belangen. Zo hadden de United Fruit Company en Standard Fruit Company, nu bekend als Chiquita en Dole, grote belangen in Honduras, waar het Amerikaanse leger leiders aan de macht hielp of hield, zodat de fruitgiganten konden floreren.

De VS bezetten Nicaragua om een Europees opgezette concurrent voor het Panamakanaal, onder beheer van de VS, onmogelijk te maken. Tot 1934 waren er ook nog invasies in Cuba, Panama, Mexico, Haïti en de Dominicaanse Republiek. Daarna gold juist het Good Neighbor-beleid, waarbij de VS beloofden niet te interveniëren, maar samen te werken.

Communisme indammen
Na de Tweede Wereldoorlog stonden de doctrines van de presidenten Truman en Kennedy alles toe om te voorkomen dat landen onder de invloed van de Sovjet-Unie zouden komen. 'Elke linkse regering werd met argusogen bekeken', zegt Gawthorpe. 'Als ze niet communistisch waren, dan was de redenering wel dat de kans bestond dat ze het ooit zouden worden.' Vooral Cuba, waar Amerikaans ingrijpen mislukte, was een schrikbeeld.

De manieren waarop de VS ingrepen, werden diverser en vaak heimelijker, en de activiteiten breidden zich uit van Midden- naar Zuid-Amerika. De Amerikanen steunden staatsgrepen in onder meer Brazilië en Bolivia. Het bekendste voorbeeld is de coup in Chili in 1973 van generaal Pinochet tegen de marxistische president Allende, met hulp van de CIA. De VS prefereerden dictators, zolang ze hun landen maar 'stabiel' hielden.

In Nicaragua bewapende de CIA in de jaren tachtig de oorlog van de zogeheten Contra's tegen de marxistische regering. Dat gebeurde met geld afkomstig van illegale wapenverkoop aan Iran.

De Panamese dictator Manuel Noriega steunde de VS in Nicaragua, tot hij in ongenade viel na verschillende moorden door zijn regime en betrokkenheid bij drugshandel. Onder het mom van het tegengaan van drugshandel en het beschermen van democratie en mensenrechten vielen de VS in 1989 Panama binnen. Noriega gaf zich na enkele weken over.

Democratie en mensenrechten
Daarna begon een periode waarin de VS beweerden democratie te willen beschermen en dictators te bestrijden, zoals bij Operation Uphold Democracy, de invasie van Haïti in 1994 om het militaire regime daar te verdrijven. De focus verschoof evenwel naar het Midden-Oosten, met de Golfoorlogen, de oorlog in Afghanistan en interventies in Libië en Syrië, grotendeels met dezelfde rechtvaardiging van het beschermen van mensenrechten.

De bemoeienis van de VS in Latijns-Amerika bij machtswisselingen bleef sinds de jaren negentig voor zover bekend beperkt tot diplomatie, tot op 3 januari 2026 Amerikaanse helikopters het luchtruim van Venezuela binnendrongen. Nieuw was dat de VS voor het eerst zelf militair ingrepen in Zuid-Amerika.

De rechtvaardiging van Trump in Venezuela lijkt een potpourri van alle eerdere Amerikaanse redenen tot ingrijpen: economisch belang met olie, het verwijderen van een dictator, de strijd tegen drugs en het indammen van vreemde belangen (Rusland en China) in Amerika's achtertuin.

Dat hij zich in zijn perspraatje presenteerde als een doorontwikkelde versie van Monroe is daarom niet verwonderlijk: 'De Amerikaanse dominantie op het westelijk halfrond zal nooit meer in twijfel worden getrokken', aldus Trump. 'De Monroe-doctrine is een big deal, maar wij overstijgen dat. Echt heel ver. Ze noemen het nu het Donroe-document.'

https://www.volkskrant.nl/buitenland/voor-de-vs-is-latijns-amerika-al-200-jaar-de-achtertuin-die-alleen-zij-mogen-beheren~bd0e5e8a/

[Ace1]

VS beweert dat het olie-industrie in Venezuela heeft opgebouwd, maar dat was toch echt een Nederlands bedrijf

Officieel ging het om de arrestatie van Nicolás Maduro, de corrupte president die zich tot een staatsgevaarlijke drugsterrorist had ontpopt. Maar tijdens zijn persconferentie zaterdag maakte Donald Trump geen geheim van zijn ware prioriteit. Achttien keer noemde hij het woord 'olie', niet meer dan zes keer verwees hij naar drugs. Hij vindt dat de VS na alle investeringen in de industrie 'gestolen olie' mag terugpakken. Maar hoe zit dat nou?

De boodschap van Trump: de Venezolaanse olie-industrie kan veel beter door de Verenigde Staten worden geëxploiteerd. Want extra olie-opbrengsten zullen Venezuela weer welvarend maken, dat zal Venezolanen die naar de VS zijn geëmigreerd naar hun land doen terugkeren, én deze Amerikaanse militaire operatie bekostigen. Volgens Trump is het een win-win-winsituatie en gebeurt dit alles zonder kosten voor de Amerikaanse belastingbetaler.

Het is een opmerkelijke en optimistische claim, die echter minstens evenveel vragen als antwoorden oproept.

1. Waarom zit die Venezolaanse olie Trump zo hoog?

De Amerikaanse president stelt dat de Venezolaanse olie-industrie is opgebouwd met Amerikaans kapitaal, kennis en bedrijven. De nationalisaties door socialistische regeringen noemt hij 'diefstal'. Volgens Trump heeft Amerika het recht de gestolen olie 'terug te nemen'. Zijn adviseur Stephen Miller zei het zo: ,,Amerikaans zweet, vindingrijkheid en hard werk hebben de olie-industrie in Venezuela opgebouwd. De tirannieke onteigening ervan was de grootste gedocumenteerde diefstal van Amerikaans vermogen en eigendom. Deze geplunderde bezittingen zijn vervolgens gebruikt om terrorisme te financieren en onze straten te overspoelen met moordenaars, huurlingen en drugs."

Amerikaanse bedrijven zouden nu miljarden willen investeren in het herstel van de vervallen infrastructuur en de productie weer opvoeren. Win-win voor Venezuela én voor de Verenigde Staten, aldus Trump.

2. Eerst even de geschiedenis: klopt het dat de VS de olie-industrie in Venezuela heeft opgebouwd?

Nee. De eerste grote buitenlandse investeerder in de oliewinning in Venezuela was Koninklijke Olie/Shell, al weer meer dan honderd jaar geleden. Mede door het toenmalig Nederlands-Britse bedrijf, destijds geleid door Henri Deterding, kwam de Venezolaanse olieproductie op stoom en werd het land in 1928 zelfs de grootste olie-exporteur ter wereld. Die positie zou Venezuela houden tot ongeveer 1970.

Die vroege olieboom is precies de reden waarom er in de vorige eeuw grote raffinaderijen zijn gebouwd op Aruba en Curaçao. De raffinaderij bij Willemstad was bijvoorbeeld de belangrijkste leverancier van kerosine voor geallieerde vliegtuigen tijdens de Tweede Wereldoorlog. Pas na de vondsten van grote olievelden door Shell in Venezuela begonnen ook Amerikaanse bedrijven met oliewinning in het Zuid-Amerikaanse land.

3. Waarom is deze olie van zo groot strategisch belang voor de VS?

Hoewel de Verenigde Staten zelf enorm veel olie oppompen, produceren ze vooral lichte olie. Raffinaderijen in Texas en Louisiana zijn juist ingericht op zware, stroperige olie. Die komt vooral uit Venezuela, Canada en Rusland. Omdat het ombouwen van raffinaderijen miljarden kost, blijft import van zware olie cruciaal voor de Amerikaanse brandstofvoorziening en energiezekerheid.

4. Hoe zit het met eerdere nationalisaties en claims van Amerikaanse bedrijven?

Venezuela heeft zijn olie-industrie twee keer ingrijpend genationaliseerd. In 1976 nam Venezuela de bezittingen over van Koninklijke Shell, ExxonMobil en Chevron en gebruikte die om het staatsoliebedrijf Petróleos de Venezuela (PDVSA)) op te richten. In tegenstelling tot abrupte nationalisaties elders in die periode betrof dit een onderhandelde overgang.

Onder Hugo Chávez volgde in 2007 een tweede golf. Amerikaanse oliegiganten als ExxonMobil en ConocoPhillips verlieten het land en wonnen weliswaar rechtszaken waarin Venezuela samen meer dan 11 miljard dollar moest betalen, maar die rekening zou grotendeels onbetaald zijn gebleven. Alleen Chevron bleef actief in Venezuela.

Volgens Donald Trump heeft Amerika gezien de investeringen in het verleden nu alle recht op compensatie via olie-inkomsten. Anderen stellen overigens dat de Amerikaanse bedrijven destijds redelijk gecompenseerd zijn.

5. Hoe realistisch zijn Trumps plannen?

Daarover bestaat veel twijfel, temeer daar nog maar moet blijken of de opvolgers van Maduro wél zaken met de Amerikanen willen doen. Venezolanen zijn trots op hún olie en zelfs tegenstanders van Maduro zullen moeilijk accepteren dat Amerikanen met de kroonjuwelen aan de haal gaan. Daarbij zijn oliebedrijven doorgaans terughoudend om miljarden in het land te pompen vanwege politieke instabiliteit, lage olieprijzen en het risico op nieuwe onteigeningen.

De Venezolaanse olie-industrie verkeert in slechte staat na jaren van verwaarlozing en internationale sancties. Het kan jaren duren en enorme investeringen vergen voordat de productie weer sterk toeneemt. Grote Amerikaanse spelers zwijgen over Trumps woorden of laten weten dat het voorbarig is te speculeren op toekomstige activiteiten of investeringen. Venezuela produceert nu ongeveer 1,1 miljoen vaten per dag, een fractie van het niveau in de jaren 70. En die export gaat vooral naar China en Rusland, om schulden af te betalen.

6. Kan Trump de exploitatie van Venezolaanse olie-industrie zomaar overnemen?

Matthew Waxman, hoogleraar rechten aan Columbia University en voormalig veiligheidsfunctionaris onder president George W. Bush, heeft zo zijn twijfels. 'Een belangrijke kwestie is wie juridisch eigenaar is van de olie', meldt Waxman in een e-mail aan het Amerikaanse persbureau AP. 'Een bezettende macht mag zich niet verrijken met de hulpbronnen van een andere staat, maar de regering-Trump zal waarschijnlijk stellen dat de Venezolaanse overheid die nooit rechtmatig in bezit had.'

https://www.ad.nl/buitenland/vs-beweert-dat-het-olie-industrie-in-venezuela-heeft-opgebouwd-maar-dat-was-toch-echt-een-nederlands-bedrijf~acc05ccb/

[Benji87]

Wat denk je dat de Amerikanen van plan zijn? Venezuela helpen de olie te raffineren of alles inpikken voor de hoge winst? 

De vriendschap is voorbij jongens, er wordt niets gedeeld, ik zou er ook totaal echt helemaal niks mee te maken willen hebben.

Ja dit dus. Hoor veel nu ook zeggen dat dit goed is voor Venezuela maar denk maar niet dat de bevolking hier ene klap beter van wordt. Die olie wordt verscheept naar Amerika, daar geraffineerd en verkocht op de markt. De top profiteert, de bevolking kan stikken. Ken zat voorbeelden waar dat zo geregeld is.

[Huzaar1]

Weet niet wat de status van de raffinaderij op Curaçao is?

https://www.curacao.nu/nieuws/nieuws-van-bonaire-curacao/50460/valse-hoop-voor-herstart-isla-raffinaderij-op-curacao

Wat denk je dat de Amerikanen van plan zijn? Venezuela helpen de olie te raffineren of alles inpikken voor de hoge winst? 

De vriendschap is voorbij jongens, er wordt niets gedeeld, ik zou er ook totaal echt helemaal niks mee te maken willen hebben.

[Ace1]

Dat hoeft niet, het is algemeen bekend. De olie uit VZ is dikke asfalt achtige massa van de zwaarste soort. Amerikaanse raffinaderijen aan kust van golf van Mexico zijn al op ingericht op kraken van dit soort 'olie'.

Weet niet wat de status van de raffinaderij op Curaçao is?

https://www.curacao.nu/nieuws/nieuws-van-bonaire-curacao/50460/valse-hoop-voor-herstart-isla-raffinaderij-op-curacao

[Huzaar1]

Amerika en Venezolaanse olie is een betere match dan je denkt. Amerika is een van de weinige landen die in staat is om deze olie bruikbaar te maken. Ik zal daar t.z.t. eens wat informatie over opzoeken.

Dat hoeft niet, het is algemeen bekend. De olie uit VZ is dikke asfalt achtige massa van de zwaarste soort. Amerikaanse raffinaderijen aan kust van golf van Mexico zijn al op ingericht op kraken van dit soort 'olie'.

[Master Mack]

Amerika en Venezolaanse olie is een betere match dan je denkt. Amerika is een van de weinige landen die in staat is om deze olie bruikbaar te maken. Ik zal daar t.z.t. eens wat informatie over opzoeken.

Laten we nou net de ooit grootste olieraffinaderij (ook voor olie uit Venezuela) in de West schijnbaar voorgoed te hebben gesloten. Misschien heroverwegen en moderniseren en heropenen. (Valt misschien interessant dealtje te sluiten met VS)

[Benji87]

De grote vraag is natuurlijk ook waarvoor de Amerikanen deze voorraden denken nodig te hebben. Wil je het verkopen voor de meeste winst of is het een gigantische oorlogsreserve? Voor dat laatste is diesel, kerosine en olie wel het belangrijkste om te hebben.

De EU zal zich moeten vormen naar de nieuwe vriendschap met de Amerikanen. Als Trump daadwerkelijk plannen heeft om Groenland te annexeren dan moeten we ons daar (ook militair) op voorbereiden als EU. Of we dat kunnen voorkomen door voldoende middelen te kopen is nog maar de vraag, we zijn hiervoor ook nog veel te afhankelijk van de Amerikanen. We moeten een volwaardige zelfstandige defensie industrie opbouwen in korte tijd.

Amerika en Venezolaanse olie is een betere match dan je denkt. Amerika is een van de weinige landen die in staat is om deze olie bruikbaar te maken. Ik zal daar t.z.t. eens wat informatie over opzoeken.

[Zander]

Zo, en ik kom de VS niet meer in......

[Zander]

Denk niet dat dit gebeurt, jij wel?

Trump (en de gemiddelde Amerikaan) heeft minder actie-intelligentie dan Spongebob.
Ik hoop het niet maar ik verwacht op dit moment alles van die seniele doorgedraaide graaidwaas.

Ik zeg dit niet snel over mensen, maar ik hoop dat hij vandaag of morgen niet wakker wordt uit zijn natte droom met Mellania en haar gestoomde slipjes. Al denk ik dat Vance als opvolger nog dommer/gekker is dan Trump....